درس خارج اصول 95-96 جلسه 14

بسم الله الرحمن الرحیم

ادامه بحث تنبهات مفاهیم

درجلسه قبل از تنبیه دوم بحث شد بحث در این مورد بود که در جملات شرطیه که مفهوم دارد شرط متعدد وجزاء واحد باشد. مانند «اذاخفی الاذان فقصّر» یا «اذاخفی الجدران فقصّر»، بیان شد که مفهوم یکی با منطوق دیگری باهم تعارض می کنند ومرحوم صاحب کفایه 4 راه حل برای تعارض ذکر کردند که در نهایت راه عرف یعنی راه حل دوم راپذیرفتند به اینکه فقط جانب منطوق را می گیریم کار به مفهوم نداریم چون عرف اهل برهان واستدلال نیست . واز نظر عقل راه حل چهارم یعنی قدر مشترک را پذیرفتند ودلیلشان این بود الواحد لا یصدر الا الواحد .

این حاصل کلام مرحوم آخوند بود در جلسه قبل برای حل تعارض در مساله

جواب اول

اینکه عرف راه حل دوم را می پذیرد به این که منطوق جمله را می گیریم کار به مفهوم نداریم چندان قابل اعتناء نیست واز مانحن فیه خارج است . بحث آن جایی است که جملات شرطیه مفهوم دارد وتعارض پیش می آید .

جواب دوم

عقل راه حل چهارم که همان قدر جامع است را می پذیرد و برای اثبات مدعای خود به قائده الواحد یصدر الا الواحد استناد کرد. این مربوط به عالم تکوینیات است نه در عالم اعتبار. این قائده در بسیط من جمیع الجهات درست است منتها در مانحن فیه، وحدت جزاء وحدت سنخی است که وجوب قصر است نه وحدت حقیقی فلسفی.

مستشکل می گوید: واحد، واحد سنخی است و این امکان را دارد که از علتهای متعدد صادر شود و اشکالی هم ندارد. (در اصول وحدت حقیقی به معنای فلسفی نیست بلکه سنخی است، به عبارتی در این جا می توانیم بگوئیم باب صدور نیست، احکام شرعیه اعتبارش به اعتبار شارع است. شارع اعتبار کند به عنوان قانونگذار و الا اعتباری ندارد. بنابراین قیاس عالم اعتبار با عالم تکوین قیاس مع الفارق می باشد.

نتیجه

مرحوم آخوند چهار را ه حل راذکر کردند در نهایت دو راه حل را پذیرفتند وهر دو راه حل قابل خدشه بود و جواب داده شد.

مرحوم نائینی می فرمایند 3 راه حل وجود دارد برای حل تعارض در مساله

  • دودلیل «اذا خفی الاذان» و «اذا خفی الجدران» باهم تعارض می کنند «اذا تعارضا تساقطا» نوبت به اصل عملی می رسد .باید دید طبق نظر مرحوم نائینی نتیجه اصل عملی چه می شود
  • دلیل دوم مرحوم نائینی برای حل تعارض: اطلاق هریک از دو دلیل مقید شود به مفهوم شرط دیگر به عبارتی تقید شود به واسطه کلمه «اّو» مانند «اذاخفی الاذان فقصّر» او « اذاخفی الجدران فقصّر» کلمه او فاصله ایجاد می کند.
  • دلیل دیگر رفع تعارض به این که هر یک از قضیه شرطیه با قضیه دیگر تقیید به « واو» باشد

این موارد سه دلیل رفع تعارض است که مرحوم نائینی ذکر می کنند حال بحث باید شود آیا مورد قبول است یا خیر؟  که در جلسه آینده بیان خواهد گردید.

دانلود فایل صوتی از طریق بارکد

[QR size=”150×150″ link=”yes”]http://www.m-h-mokhtari.com/wp-content/uploads/2018/11/osoul-95-14.mp3[/QR]

دانلود پی دی اف از طریق بارکد

[QR size=”150×150″ link=”yes”]http://www.m-h-mokhtari.com/wp-content/uploads/2018/11/osoul-95-14.pdf[/QR]

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *