درس خارج اصول 94-95 جلسه 48

بسم الله الرحمن الرحیم

جلسه چهل و هشتم درس خارج اصول

بیان اقسام متعلق نهی

صاحب کفایه اقسام متعلق نهی را بیان می کنند و در بین اقسام تعیین می کنند که کدام یک از اقسام داخل در بحث نزاع هست و کدام قسم خارج از بحث نزاع است.

ایشان متعلق نهی را به 5 قسم تقسیم می کند.

  • نهی تعلق می گیرد به ذات عبادت. مثل نهی از صوم عیدین، که نهی به ذات عبادت تعلق گرفته است.
  • نهی تعلق می گیرد به جزء عبادت. مانند نهی از قرائت سوره های عزائم در نماز.
  • نهی تعلق می گیرد به شرط عبادت. مانند نهی از صلاتی که با وضوی با آب غصبی خوانده شود.
  • نهی تعلق می گیرد به وصف ملازم به عبادت. مثل نهی از جهر در قرائت نماز ظهر و عصر یا اخفات در نماز مغرب و عشا.
  • نهی تعلق می گیرد به وصف غیر ملازم با عبادت. مانند نهی از غصبیت در اکوان و افعال نماز.

بررسی اقسام

قسم اول در محل نزاع داخل است. مانند صوم روز عید فطر که منهی عنه است حال اگر کسی این روز را روزه گرفته است، بحث پیش می آید که آیا موجب بطلان روزه می گردد یا خیر؟

قسم دوم نیز در محل نزاع داخل است. می توانیم بحث کنیم اگر کسی نمازی را با سوره سجده دار، در حالی که منهی عنه است، خوانده است آیا نمازش صحیح است یا خیر؟

قسم سوم بر دو قسم تقسیم می شود.

الف) شرطی که خودش عبادت است، مانند: طهارات ثلاث که خارج از صلاة هستند ولی به تنهایی عبادتند.

ب) شرطی که از نوع عبادت نیستند، مانند: تطهیر لباس با آب غصبی. قسم اول که خودش عبادت محسوب می شود و شرط عبادت است با فساد شرط، مشروط هم حاصل می شود. به عنوان مثال؛ وقتی وضو با آب غصبی باطل است نماز هم باطل می شود. حال اگر با آب غصبی لباسش را آب کشیده است در اینجا فساد شرط موجب فساد مشروط نمی شود و نماز صحیح است اگر چه گناه کرده است.

بنابراین قسم اول از قسم سوم داخل در محل نزاع است که در اینصورت بحث می شود که آیا تیمم و غسل با آب غصبی که منهی عنه است آیا موجب فساد عبادت می شود یا خیر؟

قسم چهارم داخل در بحث نزاع است هر چند این قسم داخل در قسم دوم می شود. مانند اینکه اخفات در نماز ظهر و عصر جزء عبادت است حال اگر کسی نماز ظهر و عصر را جهراً خوانده است آیا موجب فساد آن عبادت می شود یا خیر؟

قسم پنجم داخل در بحث نزاع نیست. چون نهی از غصب موجب فساد نماز نیست، مثلا: کسی در خانه غصبی نماز خوانده است بنابر اجتماع امر و نهی گناهی مرتکب شده است اما نماز صحیح است، مگر اینکه قائل به امتناع اجتماع امر و نهی شویم و جانب نهی را ترجیح بدهیم و همچنین قائل بشویم که موصوف و صفت در وجود با هم اتحاد وجودی دارند. مانند صلاة و غصب که در وجود با هم اتحاد دارند در اینصورت نهی در امر سرایت کرده است و موجب بطلان امر می شود.

 دانلود فایل صوتی از طریق بارکد

[QR size=”150×150″ link=”yes”]http://www.m-h-mokhtari.com/wp-content/uploads/2016/12/osoul-94-48.mp3[/QR]

دانلود پی دی اف از طریق بارکد

[QR size=”150×150″ link=”yes”]http://www.m-h-mokhtari.com/wp-content/uploads/2016/12/osoul-94-48.pdf[/QR]

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *